با افزایش وابستگی سازمان‌ها و کسب‌وکارها به اپلیکیشن‌های موبایلی، به‌ویژه در حوزه‌ی خدمات آنلاین و بانکداری و پرداخت الکترونیکی، امنیت این اپلیکیشن‌ها به یک ضرورت حیاتی به یکی از الزامات اساسی و حیاتی تبدیل شده است.

هم‌زمان با رشد تراکنش‌های مالی در بستر اپلیکیشن‌ها، حملات سایبری و بدافزارهای موبایلی نیز به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌اند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند:

• حدود یک‌سوم از گوشی‌های هوشمند به بدافزارهای شناخته‌شده هستند.
• بیش از ۶۵ هزار اپلیکیشن پرداخت جعلی در مارکت‌های معتبر منتشر شده‌اند.
• نزدیک به نیمی از اپلیکیشن‌های مالی در سطح جهان بدون هیچ‌گونه مکانیزم امنیتی مؤثر منتشر می‌شوند.

این وضعیت، خطراتی نظیر سرقت اطلاعات، دسترسی غیرمجاز به حساب‌های کاربری، افشای موقعیت مکانی، دسترسی به پیام‌های شخصی و در نهایت آسیب به اعتبار و مزیت رقابتی سازمان‌ها را افزایش داده است.

از این‌رو، به‌کارگیری مکانیزم‌های امنیتی چندلایه و جامع در سطح اپلیکیشن، یکی از مهم‌ترین راهکارها برای مقابله با تهدیدات روزافزون و ارتقای امنیت نرم‌افزارهای موبایلی محسوب می‌شود.

استراتژی‌های امن‌سازی

به‌صورت کلی محصولاتی که برای امن‌سازی اپلیکیشن‌های موبایلی شناخته می شوند، از دو استراتژی متفاوت برای امن‌سازی استفاده می کنند:

• نوع اول که به Wrapper Based شناخته می شود، عموماً بعد از اتمام مراحل ساخت (Build) برنامه، نسخه اجرایی اپلیکیشن (غالباً APK) را گرفته و کنترل‌های امنیتی خود را بر روی آن اعمال می کنند. بنابراین کنترل‌ها در سطح APK اعمال می شوند و لذا از منظر سطح امنیت ایجاد شده، در تراز پایین‌تری قرار می‌گیرند.
• محصولات نوع دوم که تحت عنوان Compiler Based شناخته می‌شوند، در فرآیند ساخت (Build) برنامه وارد عمل شده و امکان اعمال کنترل‌های مختلف امنیتی را برای هریک از اجزای تشکیل‌دهنده برنامه نیز فراهم می کنند. لذا امکان ایجاد دفاع چند لایه برای اپلیکیشن را فراهم می کنند و سطح بالاتری از امنیت را برای اپلیکیشن تأمین خواهند کرد.